info
Wat als angst geen gevoel is, maar een lichaam? In “A Year of Solitude: Liminality” krijgt angst een fysieke vorm. Het legt bloot hoe angst obsessief en verlammend kan werken, maar ook de mogelijkheid biedt tot verbinding. In deze duistere voorstelling muteert en fragmenteert het lichaam
van de danser voortdurend, waardoor de angst tastbaar wordt. Langzaam maar zeker kruipt het onder de huid en ontvouwt zich een
gelaagde weergave van hoe angst ons in haar greep houdt.