[vdm_buy button=’tickets’] [vdm_cartbutton button=”]
Een ongemakkelijke confrontatie met mijn hoofd die al jaren niet meer leeg of stil staat
Peer Roosen
Locatie: [vdm_event_location]
Datum:
[vdm_eventbuttons]- GENRE: Performance Art, Storytelling
- THEMA: Aanbevolen door Poetry Circle, De norm veranderen
- TAAL: Nederlands
- Aangepast toilet: ja, Rolstoeltoegankelijk: ja, Specifieke toegankelijkheidsomschrijving, kijk op onze festivalpagina voor meer info
duur van de voorstelling: [vdm_event_duration]
In dit hoofd is het al jaren niet meer stil of leeg, het vult alles met prikkels, stemmen of een publiek. De koffie staat koud, de vochtplekken druipen als kleuters snot langs de muren, de afwas hoopt op een ongoddelijk wonder, de buurman belt aan voor een kopje suiker en of we zijn keel kunnen doorsnijden, en wij? Wij zitten in de deuropening, hopende dat er iemand langs komt.
Maar vandaag sluit de deur, stappen we naar binnen en gaan we de ongemakkelijke confrontatie met onszelf aan.
In “Leegstand” smelten we poëzie, storytelling en fysieke aanwezigheid samen en nodigen we je uit in een brein dat niet langer met hunzelf kan zijn. We maken een reis langs zelfontwijking, opdringende gedachten en mentaal zeepsop. We zetten een spiegel neer voor onszelf en worstelen met ingenestelde patronen, in een poging om weer alleen te kunnen zijn.
Biografie
Peer Roosen (1991, die/hun) is een met passie overspoelde stuiterbal die zich met een hink stap sprong van de technische universiteit naar de woordkunst heeft begeven. Als performend woordkunstenaar gebruikt die een combinatie van taal, stemgebruik en fysieke aanwezigheid in een poging de gedachtewereld vast te pakken. Een woordenspeler met gratis inbegrepen gedachtenkronkels. Hun hoofd loopt een paar stapjes voor op henzelf, maar nodigt iedereen uit op de koffie.
Met de combinatie van poëzie en fysieke performance-art verweeft die tekst en beweging in elkaar. Klanken en herhalingen die beïnvloed worden door bewegingen versterken en vervreemden de taal.
Peer schrijft over alles waar die een persoonlijke link mee voel of mening over heeft – van supermarkt naar mentale problematiek, van verlate adhd-diagnoses naar klimaatrotzooi en van maatschappelijke problemen naar genderzoektocht. De schrijfstijl hangt af van wat die wilt overbrengen, maar het kwetsbare en echte staat altijd centraal. Je moet het blijven voelen, ook in abstractie. Plak poëzie en spoken word samen met klankgebruik en smeer daar een laagje theatraliteit overheen en dat alles om een poging te doen je het onbegrijpbare te laten voelen.