SOUL FAMINE

Zahira Mous

Atelier Okan Akin

03 sep.

zaterdag

20:30-21:15

04 sep.

zondag

16:00-16:45

04 sep.

zondag

20:30-21:15

10 sep.

zaterdag

19:15-20:00

11 sep.

zondag

15:00-15:45

11 sep.

zondag

19:00-19:45

Soul Famine is een absurdistische, tragikomische performance art solo. Zahira's eerste one woman show. Ze maakt gebruik van haar theatraal talent, verbinding met publiek, beweging, stilte en zang om een intiem doch komisch landschap te creëren en de binnenkant van een duistere geest te verkennen die lijdt aan een existentiële crisis. Welkom op de begrafenis van mentale gezondheid.

Tekst van Zahira:

“In Soul Famine neem ik mensen mee op reis, zodat ze naar binnen kunnen reizen. Het is een uitnodiging om naar onze eigen geest, onze mentale gezondheid te kijken. De andere pandemie. De geestelijke gezondheidscrisis. Ik voel een urgentie persoonlijk, en op maatschappelijk niveau, om dit op een boeiende manier aan te pakken, op een zeer uitnodigende manier. Met humor. Omdat ik denk dat we op dit moment allemaal hunkeren naar lachen, maar ook naar meer zelfbewustzijn en context.”

 

We are gathered here today in memory of our beloved

When we heard they were no more, we were shocked and saddened

We are now deprived of them

They were oh so loved by many

While we mourn this loss, we pay tribute to what once was

They were committed to peace, harmony, and spreading joy

Our beloved didn’t choose to depart on their own

They were forced into death

 

INSPIRATIE: Mijn sleutelwoorden om deze voorstelling te maken zijn absurditeit, humor, stilte en intelligentie. Mijn stijl van werken is een collage. Ik presenteer verschillende scènes die geen verhaal creëren, maar een rode draad rondom het thema.

Voor dit project ben ik geïnspireerd door de klassieker van Samuel Beckett, Wachten op Godot. De inhoud van dit stuk heeft me altijd geïnspireerd omdat het de zinloosheid van het leven zelf raakt, maar Beckett doet het op zo’n manier dat er nog steeds een sprankje hoop is. Dit is iets wat ik met mijn werk wil bereiken. Hiermee bedoel ik, ik ben een maker die graag maatschappelijke thema’s aansnijdt. In het verleden heb ik werk gecreëerd rond seksuele trauma’s zoals Reclaiming the Goddess, en op dit moment ben ik bezig met geestelijke gezondheid. Ook al zijn dit serieuze thema’s, ik doe het graag op een manier die zo surrealistisch en zo vreemd is dat het herkenbaar wordt. Ik ben super geïnteresseerd in de absurditeit van dingen. Ik ben groot fan van existentiële filosofie. Waarom bestaan ​​dingen? Waarom bestaat mijn geest? Waarom bestaat depressie? Bestaat het eigenlijk wel of is het een verzinsel van mijn eigen verbeelding? Dat zijn het soort vragen die ik mezelf stel.

Dit brengt me bij een van mijn andere inspiratiebronnen, namelijk Marina Abramovic, en in het bijzonder het experiment dat ze deed in 2010 in het MoMA in New York, The Artist is Present. Ik ben gefascineerd door lange stiltes. Het maakt mensen op de één of andere manier ongemakkelijk. Ik heb het gevoel dat stilte confronterend is zonder te proberen confronterend te zijn. Het kan een diepere betrokkenheid creëren van zowel de artiest als het publiek. Nee, ik zal niet acht uur per dag, gedurende drie maanden, voor een andere persoon zitten, maar ik geniet echt van de integriteit en intensiteit van stilte in tegenstelling tot de chaos van de wereld en de ‘monkey mind’ waarbij gedachten met 100 kilometer per uur door het hoofd komen.

En ik hou van ouderwetse slapstick zoals Charlie Chaplin. Ik ben super onder de indruk van The Kid van 100 jaar geleden. Hij was een meester in stomme film en tragikomedie. Stil. En toch zo expressief. Tragisch. Toch zo grappig.

MOTIVATIE: Ik hou ervan om donkere humor te gebruiken voor het werken met serieuze sociale en persoonlijke thema’s. Om op die manier de tragedie van het leven te benaderen. Ik begon de term ‘zielenhonger’ te gebruiken als een manier om depressie te beschrijven. Het is gerelateerd aan het verlangen om een ​​andere realiteit te leven dan de duisternis die ik in mijn hoofd kan beleven. Het is het gevoel een groter doel te hebben en je niet goed op één lijn te voelen met je huidige realiteit, wat depressie kan veroorzaken. Om Soul Famine te creëren, wil ik uitdrukking geven aan deze zielenhonger, om de absurditeit van depressie zichtbaar, hoorbaar en tastbaar te maken. En zelfs: lachwekkend.

Over de makers

Zahira Mous is danstheatermaker, performer, coach en schrijfster in de uitvoerende kunsten. Ze heeft een Master of Fine Arts in Dance van de University of Oklahoma (VS). Met Zahira’s danstheatergezelschap Project Zahira waren haar performancewerken te zien in de VS, Nederland, Brazilië, India en Griekenland. Ze leidde een danseducatieprogramma voor risicojongeren en kansarme jongeren, genaamd Changing Lives Through Dance, en is de oprichter van de Stichting Healing Arts Foundation. Zahira ontwikkelde de op improvisatie gebaseerde bewegingsmethode Art in Motion, die ze wereldwijd faciliteert; meest recentelijk in Palestina voor bevrijde vrouwengevangenen (juni 2022). En in februari 2022 was Zahira een uitgenodigde artist-in-residence in Spanje bij JOYA-Air.

Zahira maakt werken die dans en theater naadloos laten samensmelten. Overkoepelende thema’s van (het zoeken naar of het afpellen van) identiteit sijpelen door Zahira’s danstheaterwerken – met de nadruk op maatschappelijk bewustzijn (in 2019 met Reclaiming the Goddess over empowerment van vrouwen en #metoo).  Nu met Soul Famine (2022) over mentale gezondheid.

Voor Soul Famine toont Zahira ook kunstwerken in het Atelier Okan Akin in de thematiek van depressie. Ze is begonnen met schilderen als extensie van haar dans -en meditatiewerk.  Ze noemt het Energy Art; dit zijn schilderijen die Zahira maakt door te mediteren en zich af ​​te stemmen op een energetisch veld, zoals bijvoorbeeld het aura van een cliënt.

Voor meer info: www.zahiramous.com en IG @zahiramous

Zahira Mous
Concept / Creation / Performer

Concept / creatie / performance: Zahira Mous

Productie: Project Zahira

Kostuumontwerp: Inez van der Meer

Decorontwerp: Zahira Mous

Decoruitvoering: Kees Mous

Artistieke ondersteuning: Daniel Liddiard

Met dank aan Atelier Okan Akin en speciale dank aan Anneke & Kees Mous.