Xenia

Xenia Perek ft. Arthur Guilleminot. Produced by Vertoon

Compagnietheater, Grote Zaal

03 sep.

donderdag

20:15-21:10

04 sep.

vrijdag

20:30-21:25

05 sep.

zaterdag

19:30-20:25

Xenia is een subjectief metaforisch verhaal geïnspireerd rond het leven en oeuvre van kunstenares Zubrowka. Opvattingen over geslacht, seksualiteit en individuele kracht van de kunstenaar en icoon kruisen elkaar, waardoor een klimatologische state-of-art-affaire ontstaat. Dit samenwerkingsproject met onder meer performance, documentaire, muziek en kostuums vertelt de lang bestaande textuur van de Amsterdamse queer scene.

Performance-artiest Xenia Perek (in samenwerking met ontwerper Arthur Guilleminot) creëert voor dit stuk vijf dramatis personae, die naadloos hun fysieke en mentale repertoire navigeren. Het stuk wordt gekenmerkt door een dynamische benadering van muziek, affectieve en retorische tekst en unieke bewegingen. Net als het gevierde icoon, evolueerde het kunstenaarschap van Xenia Perek voornamelijk vanaf het podium van het nachtleven. Opvattingen over geslacht, seksualiteit en individuele kracht van de kunstenaar en icoon kruisen elkaar, waardoor een klimatologische state-of-art-affaire ontstaat.

Delen van de documentaire „Just Call Me a Woman” tonen Zu’s levensverhaal en getuigenissen van artiesten, dj’s, producers en makers van het Amsterdamse nachtleven in de 80’s en 90’s waar ze mee om ging.

Het doel van het project
Dit samenwerkingsproject dient om mensen te eren terwijl ze nog bij ons zijn. Om details van een lang bestaande textuur van de Amsterdamse queer scene na te vertellen, met pitstops tussen het verleden en het heden. Het is een kans om een ​​werk te creëren in een onverwachte en waardevolle transgenerationele constellatie, afkomstig van een plaats met een feitelijke verdienste in Amsterdam.

De voorstelling kan worden gedefinieerd als empowerend, androgyn, ambitieus, onmiddellijk en fel. Het verleent over het hoofd geziene onderwerpen van de LGBTQ-beweging, psychisch materiaal, gezondheid en lichaamsrelatie als het levensbloed dat nodig is voor gelukzaligheid en emotionele welvaart. Het werk is een zoektocht naar het toevertrouwen van fundamentele mensenrechten.

Artistieke principes en contextualisering
In de jaren 80 opende de beruchte club RoXY haar deuren in een vitale Amsterdamse avant-gardistische disco scene. Zu Xenia Lucrezia is een muze, een artiest, een performer die terugkeert naar de stad nadat ze is bevrijd uit de Griekse gevangenis en haar positie van een onverslaanbaar icoon van het nachtleven heeft verworven. De titel van het stuk gaat terug tot de oudheid. ‘Xenia’ is een concept van Griekse oorsprong over gastvrijheid en uitwisseling van materiële en immateriële verdiensten. Het concept bouwt voort op de aanwezigheid van omhelzende en welkome gebaren van een vreemdeling; Xenos. Dit idee doordringt de lichamelijkheid en het mentale materiaal van de bovengenoemde vijf karakters van het stuk.

Volg Xenia Perek ft. Arthur Guilleminot. Produced by Vertoon

Facebook Instagram
Over de makers

Xenia Perek creëert zowel fysieke als mentale scores die hun grondslag vinden in het nachtleven, alsmede in de nacht in het algemeen. Het sensorische beeld is inhoud, evenals middel voor haar verhalend narratief. Zodoende centreren haar performances rondom het lichamelijke en gerelateerde opbouwende momentums welke ook afgezonderd van het geheel gezien kunnen worden – nagenoeg refererend aan het stilstaand beeld van fotografie.

Perek omringt zichzelf met expliciete verhalen, dromen, situaties en fysieke staten welke zij samenbrengt onder de noemer ‘dynamic instinctual material’ / ’dynamisch-instinctief materiaal’. Haar zoektocht naar het ‘lust for life’ fenomeen, liefde, maar ook zeker naar de eveneens belangrijke ‘death drive’ (die soms gezien wordt als desolaat en bruut wordt gemist).

De non-duale opvatting omtrent de psychoanalytische theorie van de libidinale energie is de focus van haar artistieke praktijk. Dit verwerkt ze via symboliek, non-verbaal discours, asymmetrische logica en motoriek. Perek’s personages creëren verscheidene (on)effectieve spanningsvelden met de socio-economische maatschappij waar ze in geplaatst worden als een zoektocht naar onderhandelingen over hoe we leven.

Geproduceerd in samenwerking met Vertoon.

De documentaire „Just Call Me a Woman” is een Celluloid Doc_, geregisseerd door Isabelle Ho-Kang-You (Vertoon) en gefilmd door Ashley Kruishaar.

Kostuums door ontwerper Arthur Guilleminot

Muziek door Abel Kroon.